Ordu/İstanbul
hak edilmiş özgürlükler, bedeli ödenmiş mutluluklar. hepsi bizi bekliyor yarınlarda bir yerlerde. ne zaman yerden kalkamayacak gibi olsam bunu düşünüyorum. bunca çileyi boşuna eskitmedik. kim ne derse desin, özlemini çektiğimiz manzaralara ulaşmadan terk etmeyeceğiz bu dünyayı.
Şöyle kırılıp sustuğum kim varsa hepsinin karşısına çıkıp bağıra bağıra ağlamak ve susmamak istiyorum ya gerçekten buna o kadar ihtiyacım var ki
pinhaninin ‘’sevmekten usanmam’’ şarkısından 10 sene sonra ‘’kendinden usandırma’’ şarkısını çıkarması anlatmıyor mu her şeyi?
Zaman seni fotoğraflardan bile ağlaya ağlaya özür dilemeye mecbur bıraksın isterim.
yalnzadam